Şu an tam 22 yıl 46 dakikadır dünyanın oksijenini tüketiyorum.
46 dakika önce doğum günümdü. Doğum günümün olduğu ayı iki senedir sev(e)miyorum, şu anda uyumalıyım, ama uyumuyorum.
Ben tanımadığım insanların hepsini, tanıdıklarımdan bazılarını severim, köpeklerin hepsini, kedilerden bir tek Tedi'yi, birde pandaları severim.. Bazen dünyadaki her şeyi sevdiğimde olur.
Bazı konularda beynim gerçeği görür ama ben istediğimi. Dünyaya dair söylediklerim ve yaptıklarımın tutar yanı yoktur.
Coca Cola içerim, Coca Cola fontlu "anti-capitalist" rozetimi "bir yerime" iğnelerim. İşime gelen her şeyi çok severim, gelmeyeni de az severim.
Dünya'ya fikirler üzerinden bakmayı beceremediğimden bir bir seçip insanlar üzerinden bakabilirim. Seçtiklerimin tek ortak yanı "o, bu, şu" diyemez olmaları. Ben "o, bu, şu" dememeyi anneme, babama baka baka öğrendim, demeye çalıştım beceremedim.
Çizdim, yazdım, yırttım. Henüz ne olacağını bilemedim. 22 oldum ama henüz büyüyemedim. Doğrusu pekte niyetli değilim.
Bak Canım,
"o, bu, şu"suz dostlardan biri döverek, biri ona aşık olduğundan, biri susarak, biri kırarak, ikisi kendilerini bildiklerinde yanlarında olduğumdan, biri zıttı olduğumdan, biride at olduğundan sever beni, bende severim hepsini, iyiki de severim.. bir de ben onları tam severim.
Hayatta kendime dair hiç bir şeye gelecekte şu olur diyemem, bir tek şey dışında ben "o, bu, şu"suz severim...
"o,bu,şu"suz sevemeyen at gözlüğünden öperim. Esenlikler dilerim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder